Een vriendin gooide vorige week een interessante vraag in de groep:
Wat was jouw moeilijkste moment tot nu toe in de liefde? En wat heeft het jou gebracht?
Het eerste dat bij me op kwam, was mijn breuk met mijn narcistische ex.
Mensen blijken vaak te denken dat een toxische relatie verbreken gemakkelijk is. Dat je eindelijk inzag dat het niet goed voor je was en dat dit verbreken dus een bevrijding is.
Enerzijds klopt het wel, natuurlijk ben je achteraf opgelucht dat het eindelijk voorbij is.
Nu ja, voorbij is veel gezegd. Je bent erdoor getraumatiseerd en dat draag je nog lang mee.
Maar je bent dan uit de situatie en dan kan je beginnen aan je genezingsproces.
Maar wat mensen niet beseffen, is dat het verbreken van de relatie zelf ook traumatisch is.
Je bent op zoveel manieren verbonden met die man, fysiek en geestelijk, dat je ervan losmaken heel moeilijk is.
(ik spreek voor het gemak van het lezen altijd van “man” en “hem” maar even vaak is “zij” even erg)
De pijn die je voelt als je je verplicht voelt om een einde te maken aan een toxische relatie, snijdt door je lichaam en ziel.
Want eigenlijk is het vaak geen keuze. Of het voelt toch zo niet aan.
Je voelt dat, als je in leven wil blijven, je verplicht bent om die harde keuze te maken. Maar je wil dat niet.
Je wil gewoon dat het beter wordt. Dat hij het licht ziet en je plots wel fatsoenlijk gaat behandelen.
Want je hebt je hart en ziel in die relatie gestoken. Dat kan je toch niet allemaal gewoon weggooien? Uit die investering moet uiteindelijk toch iets goeds komen?
Een narcistische relatie stopzetten geeft je het gevoel dat je gefaald hebt.
Natuurlijk rekenen narcisten daar op. Dat je geeft en blijft geven omdat je niet wil opgeven, omdat je hem wil redden, dat je blijft hopen op verbetering.
Ik vergelijk wat je voelt in een narcistische relatie vaak met het Stockholmsyndroom. Daarin ontwikkelen mensen die gegijzeld worden ook loyaliteit naar hun gijzelnemer.
Omdat je een empathisch mens bent. Je gijzelnemer wekt je medelijden op met een zielig verhaal en je kan je inleven waarom hij doet wat hij doet. Dat maakt het natuurlijk nog niet okee. Maar je hebt het gevoel dat als je ergens een reden achter kan plaatsen, het aanvaardbaar is. Ook daar rekenen narcisten op.
Dat zijn dan psychologische redenen. Daarnaast zijn er een aantal puur lichamelijke dingen die gebeuren in een narcistische relatie, die ervoor zorgen dat je je er zo moeilijk van kan losmaken.
Ten eerste is het vaak zo dat je lichaam bepaalde mechanismen herkent uit je kindertijd. Onveiligheid, onberekenbaarheid, uitbarstingen, verwaarlozing, genegeerd worden, niet belangrijk gevonden worden, nooit het gevoel hebben op de eerste plaats te komen, ouders die emotioneel onbereikbaar zijn… Dit veroorzaakt allemaal een angstige hechting, waardoor je je eigenlijk vastklampt aan iemand die je nooit kan geven wat je nodig hebt.
Narcisten vinden dat heerlijk. Uiteindelijk geef jij alles voor een kruimeltje aandacht en je vindt dat normaal ook. Je verwacht niet anders. Althans, je onderbewustzijn verwacht niets anders. Het denkt dat “liefde” zo hoort te zijn.
Ook in je hersenen vindt er iets puur fysiologisch plaats dat ervoor zorgt dat je je moeilijk kunt losmaken. Bij heftige emoties maken je hersenen bepaalde neuropeptiden aan, waardoor je verslaafd raakt. Op den duur heb je echt die heftige emoties nodig. Daarom voelen veilige relaties ook saai aan. En daarom is het ook nodig dat je eerst van die verslaving afraakt voordat je je opnieuw aan daten gaat wagen.
Maar eerst.. eerst moet je die zware periode door. Voor je de beslissing neemt om te vertrekken, ga je een heel proces door.
Een proces van jezelf overtuigen dat je alles gedaan hebt dat je kon.
Een proces van jezelf overtuigen dat je het ook alleen kan.
Een proces van jezelf overtuigen dat je beter verdient.
Een proces van jezelf overtuigen dat hij nooit zal veranderen.
Een proces van aanvaarden dat het pijn gaat doen.
Maar ook weten dat het noodzakelijk is.
De dag dat ik besloot er een einde aan te maken, deed het “klik” van binnen.
Op dat moment was ik rustig en wist ik wat ik moest doen.
De maanden die volgden, waren een ander soort hel dan die waarin ik 10 jaar lang had gezeten.
De hel van het loslaten.
De hel van het voelen dat ik gefaald had.
De hel van de twijfel of ik de juiste beslissing genomen had. Of dat ik hem toch niet nog één kans had moeten geven. Buiten de 1.000 die ik al gegeven had.
De hel van het verdriet. Want ik hield van die man. Of was dat van het beeld dat ik had met mijn roze bril? Was hij echt ooit zo?
De hel van de lichamelijke ontwenningsverschijnselen.
De hel van het gemis. Want vreselijke aandacht was beter dan geen aandacht.
Ik moest een hoop opnieuw leren.
Leren mezelf graag zien. Opdat niemand me meer het gevoel zou geven dat ik niets waard was.
Leren mezelf vergeven. Opdat ik zou weten dat ik echt alles gedaan had wat ik kon.
Leren vergeven en loslaten van de narcist. Opdat ik helemaal vrij zou zijn om mijn leven in eigen handen te nemen zonder het oordeel of afhankelijk zijn van hem of anderen.
Wat voor mij essentieel is in het genezingsproces na (narcistisch) misbruik, is zelfliefde.
VERLIEFD WORDEN OP JEZELF IS DE EERSTE STAP NAAR GELUK
Dat is een quote die ik ergens las, die zo de essentie weergeeft voor mij.
Als je jezelf graag ziet, kijk je ook naar de wereld met andere ogen.
Dan kan je ook leven vanuit liefde.
Ik weet dat je nu totaal geen idee hebt waarover ik het heb.
En dat je nu eigenlijk bitter weinig voelt.
Of alleen negatieve dingen.
Het heeft mij ook een jaar gekost om op dit punt te komen.
Maar ik ben het levende voorbeeld dat het kàn.
En ik wil jou ook helpen om daar te komen.
Op het punt waarop je niet meer boos bent op jezelf, op de narcist, op de hele wereld.
Op het punt waarop je eindelijk terug weer het gevoel krijgt dat je lééft.
Op het punt dat je niet meer met pijn achterom kijkt naar je relatie met de narcist.
Op het punt dat je niet meer met angst door het leven gaat.
Op het punt dat je weer vol moed en zelfvertrouwen vooruit kijkt, naar je toekomst.
———
Ik kan jou daarbij helpen.
Ik heb een nieuw traject waarin je leert om narcisten geen invloed meer te laten hebben op je leven.
Het RESTART! traject duurt 3 maanden.
In dit traject ga je je leren wapenen tegen narcisten.
narcisme doorgronden: de kenmerken, manipulatietechnieken, hoe rode vlaggen herkennen…
je eigen trauma leren analyseren zodat je beseft wat dit misbruik met je doet en dat er voor je eigen gezondheid iets moet gaan veranderen
je zelfliefde verhogen zodat je eindelijk beseft dat het niet jouw schuld is en dat je mag kiezen voor jezelf, je gezondheid, je geluk
Wat houdt dit traject in?
gratis intakegesprek, online of bij een koffietje
per maand 2 online 1-1 coaching gesprekken van 1u
per maand 2 online trainingen van 30 min
tussendoor motiverende videotjes om je on track te houden
BUITENKANS!
Je kan je NU inschrijven voor de Pilot aan de mini mini-prijs van 50 € !!!
Het enige dat ik daarvoor vraag, is dat je me achteraf een eerlijke review bezorgt.
Je kan je inschrijven tot 31 oktober, dus wees er snel bij!
Vanaf 1 november zal de prijs stijgen naar 250 €.
Ben je klaar om je leven een nieuwe start te geven?
Je kan je inschrijven via deze link:
https://forms.gle/c78DFrn77k9WAELh7
Leven na narcisme 