Het is eind september. Man, wat ben ik blij.
Excuseer, vrouw. Waarom zijn zoveel uitdrukkingen mannelijk? 🤔
Och, het doet er niet toe. Je snapt me wel.
De voorbije 5 maanden hebben mijn energie erg op de proef gesteld.
De aandachtige volger op mijn sociale media weet dat ik naast mijn coaching ook in loondienst werk.
Ik werk 60% als secretaresse aan de universiteit van Leuven.
Die 60% is historisch gegroeid toen ik in 2010 weer aan het werk gegaan ben na een jaar of 5 full-time voor mijn kinderen gezorgd te hebben.
Die stap zette ik uit financiële noodzaak omdat ik wilde scheiden van mijn eerste man toen.
Omdat de twee oudsten naar het Bijzonder Onderwijs gingen en er daar weinig mogelijkheid was tot naschoolse opvang, moest ik mijn werkuren organiseren naar de schooluren.
Enkele jaren later, toen ik me niet meer moest schikken naar die schooluren, maar midden in een narcistische relatie zat, bleek ik mentaal ook niet meer aan te kunnen dan die 60%.
Na de narcistische relatie had ik de vrije tijd nodig om te herstellen hiervan.
Een heel jaar lang gebruikte ik deze tijd om te mediteren, rust te nemen, tijd voor mezelf te nemen… en om me helemaal te focussen op de 2 therapeutische jaartrajecten waarvoor ik me ingeschreven had.
En dan bracht het universum mijn missie onder mijn aandacht. Ik ging specifiek over mijn ervaringen met narcisme bloggen, richtte mijn Instagram en Facebook kanalen op en begon achter de schermen (via chat meestal) vrouwen te helpen om zich los te maken van hun narcistische partner of gewoon een luisterend oor te zijn in hun tijd van nood.
Want dat mis je toch vooral als je in een narcistische relatie zit, of er net uit bent.
Een luisterend oor dat je niet veroordeelt omdat je zo lang gewacht hebt om eruit te stappen, of je niet gelooft omdat je partner toch “zo’n goeie lijkt”…
En dan voelde ik de nood om deze dappere vrouwen hun pijn te kunnen verzachten door hen de dingen aan te leren die mij ook geholpen hebben. En zo ontstonden mijn trajecten.
Dat in een notedop, ik ga hier nu niet dieper op in. Hier kan je er meer over lezen. Maar voordat je doorklikt, lees even verder.
Na mijn herstelperiode bleek die 60% in loondienst ook wel handig omdat ik zo de rest van de tijd kon spenderen aan mijn missie.
Mijn missie geeft me namelijk heel veel energie. Elk gesprek met een lotgenote geeft me zo’n dankbaar gevoel. Als ik even na de tranen een lach op hun gezicht zie verschijnen na ons gesprek, voel ik me gezegend.
Ja, ik ben door de hel gegaan.
Maar als ik daardoor nu die andere mooie vrouwen kan helpen, is het dat waard geweest.
Wat is dan het probleem geweest de voorbije 5 maanden?
Wel, door een reorganisatie op mijn werk in loondienst ben ik tijdelijk overgegaan naar 80%. Deels mijn eigen keuze omdat ik anders de extra werkdruk niet kon opvangen, maar eigenlijk was het niet echt van harte. Het was noodzakelijk maar ik werd er niet happy van.
En daar wringt al het eerste schoentje. Als je iets weet van Human Design, vertel ik je even dat ik een generator ben.
Een generator haalt energie uit dingen doen die zij/hij leuk vindt.
Dingen tegen je zin doen is moordend voor de energie van een generator.
En laat ik nou een rebels kantje hebben dat zich verzet tegen dingen “moeten doen”.
Zoals dingen die noodzakelijk zijn, maar waar ik niet op zit te wachten omdat ik er niet blij van word.
Ik dacht dat ik dat nieuwe tempo van 80% wel vlot aan zou kunnen, maar ik merkte al snel dat ik weerstand voelde omdat ik nu niet genoeg tijd meer over had voor mijn coaching.
Dingen “moeten” doen zijn ook moordend voor inspiratie en flow.
Op den duur “moet” je leuke dingen waar je anders tijd genoeg voor hebt, proppen in minder tijd en worden het dus ook “moetjes”.
De kwaliteit van mijn teksten begon minder te worden.
Mijn blogs vloeiden veel minder vlot uit mijn vingers.
Meer nog, ik vond nog weinig inspiratie ervoor.
Ik probeerde naar anderen te kijken voor inspiratie.
Ik probeerde strategische teksten te schrijven.
Marketing, sales… blegh 🥱
Echt mijn ding niet.
Daarnaast volg ik ook een nieuwe opleiding op mijn werk, waar ik in wezen wel blij van word want ik leer altijd graag bij, zeker over software.
Maar deze maand vielen 3 van deze lessen op mijn vrije dag. Waardoor ik plots van een 4-dagen werkweek over ging naar een 5-dagen werkweek.
Nu zit die vrije dag natuurlijk ook altijd vol met geplande dingen, maar ik kies die altijd zelf.
Opnieuw, een extra dag met “moeten” deed me geen deugd.
Dus het resultaat was dat ik me de afgelopen maand heel erg uitgeput gevoeld heb.
Maar vanaf volgende week wordt alles weer “normaal”.
Ik krijg mijn 60% terug. Ik krijg mijn vrije dag terug.
En ik voel me al helemaal opnieuw herleven.
Ik kan er terug helemaal voor jou zijn, lieve vrouw.
Want dat deed me nog het meeste pijn.
Van mijn deelneemsters horen dat ze het aan me kunnen zien dat ik moe ben.
Nu weet ik ook wel dat ik superwoman niet ben en dat niemand dat van me verwacht. 😏
Maar ik wil de rots in de branding kunnen zijn die jij nodig hebt.
De vuurtoren die je de weg wijst naar de uitgang uit deze vreselijke situatie.
Of dat nu is dat je nog in de narcistische relatie zit, of het gaat om het genezen erna…
Ik ben hier helemaal voor jou.
Het punt dat ik vooral met deze blog wil maken, is dit:
We hebben allemaal dingen die ons energie geven maar ook veel dingen die onze energie wegnemen.
(zoals een relatie met een narcistische persoon 😳)
Het is belangrijk dat je leert wat die dingen zijn.
Deze afgelopen 5 maanden zijn voor mij hier weer een reminder voor geweest.
Ik kies bewust voor die 60% ook al betekent dat minder inkomsten en meer budgetteren.
Maar het geeft me zoveel energie als ik die tijd én die energie kan gebruiken om jou te helpen.
Dat is echt wel een win-win voor mij. 💙
Wie ben ik?
Ik ben Noëlla. Ik overleefde 10 jaar narcistisch misbruik.
Ik kwam hier gebroken uit en wist niet meer wie ik was.
Ik heb mezelf heropgebouwd en voel me nu sterker dan ooit.
Dat wil ik ook voor jou.
En ik kan je ermee helpen.
In mijn RESTART traject leer je hoe je je ex kan leren loslaten en de ultieme wraak te nemen: gelukkig worden zonder hem.
Ik zou heel dankbaar zijn als ik jou hierin kon verwelkomen en samen met jou op pad gaan naar jouw genezing.
Hier vind je er meer informatie over.
Leven na narcisme 