43 | Hoe herken je een narcist?

Hoe herken je narcisme? Dat is de vraag waar velen onder ons mee worstelen. Want soms lijken verhalen en kenmerken overeen te komen, maar dan is er dat ene kenmerk waarvan je denkt “nee, dat klopt toch niet”. En je gebruikt dat weer om je opnieuw te verschuilen in ontkenning.

We hebben het allemaal meegemaakt. De verschillende fases. De ontkenning. De excuses. De hoop waar we ons aan vast hielden.

Soms kan één ding dat niet klopt met het plaatje je hele beeld onderuit halen.

Hoe herken je dus narcisme?

Als iemand me die vraag stelt, stuur ik hen mijn 30-kenmerkenlijst door. Die kan je simpel afvinken en daarbij geldt de regel: hoe meer kenmerken je kan afvinken, hoe zekerder je kan zijn dat je met een narcistische persoon te maken hebt.

(hier kan je die lijst aanvragen)

In het algemeen kan je stellen dat narcistische personen minstens deze 5 kenmerken vertonen:
1) Ze hebben geen empathie.
2) Ze vinden dat ze boven de regels staan (zoals verkeersregels), of dat ze een speciale behandeling verdienen (als klant).
3) Ze vinden zichzelf groots en verkondigen dat ze het voorbeeld volgen van grootse persoonlijkheden (religieuze figuren, humanitaire helden zoals Ghandi, Nelson Mandela…). Maar achter gesloten deuren doen ze zelf het tegenovergestelde.
4) Ze zijn heel oppervlakkig. Ze pronken graag (op sociale media…) met hun leven, hun partner, hun verwezenlijkingen…
5) Ze reguleren heel slecht hun emoties. Stemmingswisselingen, uitbarsten zonder aanleiding, overdreven reacties…


Daarnaast gebruiken ze bijna allemaal dezelfde taktieken om hun slachtoffers binnen te halen, aan zich te binden, hun leven miserabel te maken en hen trauma te bezorgen:

1) Gaslighting: ze verdraaien de realiteit van hun slachtoffers, zodat deze gaan geloven dat ze gek zijn, dat ze dingen verkeerd zien of interpreteren…
2) Narcistisch misbruik: dagelijkse vernederingen, uitschelden, negeren, uitlachen…
3) Traumabond: eerst zorgen ze ervoor dat ze hun slachtoffer zo charmeren dat deze het gevoel krijgt dat ze soulmates zijn, om dan plots hen slecht te behandelen. Het afwisselen van deze periodes brengt het slachtoffer in de war en op den duur gelooft het dat dit zo hoort te zijn.

Wat maakt het moeilijk om “op het eerste zicht” te stellen dat iemand narcistisch is?

Wel, dat komt omdat narcisme eigenlijk een spectrum is. Ze vertonen allemaal bovenvermelde gedragingen, maar daarnaast kan je ze ook onderverdelen in een aantal soorten die in meer of mindere mate beantwoorden aan bepaalde voorwaarden.

Ik heb de proef op de som genomen met mijn nex. En ik ben tot de conclusie gekomen dat hij een combinatie is van:

  • een somatische narcist: veel bezig met zijn uiterlijk, houdt van de jacht op potentiële bedpartners (hij sprak er altijd van dat hij vroeger op de feromonen van vrouwen af ging), gevoelig voor verslavingen, zoekt de randjes op (flirt graag)
  • een grandioze narcist: arrogant, zonder empathie, overdrijft graag zijn prestaties, praat veel en vooral over zichzelf, gebruikt verbaal en fysiek misbruik
  • een verborgen narcist: kan verlegen zijn, bescheiden en charmant overkomen, kan slecht met stress omgaan, wordt woedend als iets niet lukt, hunkert naar bewondering
  • een antagonistische narcist: lokt graag ruzie uit, snel ontvlambaar, manipuleert voor eigen gewin, heel wantrouwig
  • een filantropische narcist: doet zichzelf voor als empathisch en genereus, ziet zichzelf als altruïstisch, wil gezien worden als betrouwbaar en ondersteunend, extreem toegewijd aan goede doelen, vrijwilligerswerk, heeft het vaak over een missie of een roeping,komt graag over als een martelaar, reageert sterk op onrecht, is hierdoor hypocriet omdat hij zelf alleen gericht is op zijn eigen behoeften
  • een kwaadaardige narcist: geen schuldgevoelens over zijn destructief gedrag, paranoïde, voelt zich superieur, geen empathie, buit mensen uit, impulsief, prikkelbaar, roekeloos en wraakzuchtig,verbaal en fysiek geweld, haalt plezier uit het pijnigen van anderen, wantrouwt zijn eigen partner, zoekt overal iets achter, is constant uit op wraak

Ik moet eerlijk bekennen, de lijst met 30 kenmerken was voor mij al een openbaring toen ik die voor het eerst afvinkte. Maar de verschillende soorten zo bij elkaar gebundeld zien deed me toch even naar adem snakken.

Een ziekte komt altijd met een lijst symptomen. Naarmate je meer symptomen vertoont, hoe meer je lijdt onder deze ziekte.

Hetzelfde is waar voor narcisme.

Onlangs zag ik een post van een psychologe die zei dat ze soms aangesproken wordt omdat ze niet genoeg “compassie” vertoonde voor mensen met narcisme.

Ze antwoordde, en ik volg haar helemaal hierin, dat in haar behandeling van cliënten die trauma hebben, veroorzaakt door deze narcistische personen, het niet uitmaakt of die het met opzet deed, of dat zijn gedrag kwam door een slechte jeugd: het maakt het effect en het trauma niet minder.

Als iemand je per ongeluk neerschiet met een pistool, ben je nog altijd gewond. Ook al bedoelde die het niet zo, hij had toch een wapen gekocht en beslist om het te gebruiken.

Narcistische personen zijn verantwoordelijk voor hun eigen gedrag.

Als ze drinken en hierdoor hun partner misbruiken, kunnen ze daarmee stoppen. Als ze gewelddadig zijn en hun partner pijn doen, kunnen ze daarmee stoppen.
Ik zeg niet dat het gemakkelijk zou zijn, maar ze kunnen beslissen om de cyclus te doorbreken.

Weet je wie er niet kon beslissen om geen trauma op te lopen door hun gedrag?
Hun slachtoffers.

Die hadden geen keuze.

En ja, ik hoor sommigen dan al zeggen: “jawel, ze kunnen uit de relatie stappen”.

Maar eer ze beseffen dat ze dat kunnen, is de schade al gebeurd. Want in hun genereuze persoonlijkheid die mensen 1000 kansen geeft, kunnen ze lange tijd niet geloven dat hun “geliefde” zou blijven kiezen om hen te misbruiken.

Want ja, ik geloof dat het een keuze is. Als je een vriend of kennis op een normale menselijke manier kan behandelen, en achter gesloten deuren je eigen partner en kinderen mishandelt, is dat een keuze.

Een andere uitspraak die wij, hulpverleners, coaches, therapeuten vaak horen is: zeg niet te snel dat je ex een narcist is.

Zucht… hier kan ik een heel boek over schrijven.

Ja, ik weet dat je een onderscheid moet maken tussen “narcist” en “narcistische persoon”.
Narcist mag je alleen iemand noemen die een diagnose kreeg.


Ten eerste: die zal zelden naar een psychiater gaan voor een diagnose, behalve voor depressie zodat hij nog sympathie kan krijgen ook.
Ten tweede: waarom niet? Iemand die liegt, noem je een leugenaar.
Dus iemand die narcistisch gedrag vertoont, mag je voor mijn part een narcist noemen.

Ten derde: ken je die uitdrukking “als het loopt als een eend en kwaakt als een eend, dan is het een eend”?
Als je ex je mishandelde en heel veel narcistisch gedrag vertoonde, mag je zeggen dat je ex een narcist is. Echt waar.

Ik begrijp wel dat het ook een soort van scheldwoord geworden is. Net als de jeugd tegenwoordig ook iemand die gedrag vertoont “buiten de norm” een autist noemt.

Als moeder van 2 jongeren met autisme begrijp ik dat je niet zomaar met die term mag gooien. Net als je niet zomaar met de term narcist mag gooien.

Maar dat wil niet zeggen dat je het zomaar mag verwerpen.

Als je echt naar het verhaal van een slachtoffer van een narcistische persoon luistert, zal je snel het verschil zien.

Maar dan moet je dat echt willen.

Echt luisteren.

En hoeveel mensen doen dat tegenwoordig?


Wil je écht begrijpen wat narcisme is, hoe je het herkent en – nog belangrijker – hoe je jezelf ertegen kan beschermen?


Volgende week hou ik hier een lezing over bij de organisatie Similes.

Wanneer: dinsdag 5 november om 19u45
Waar: Grimbergen

Je kan je hier inschrijven.


Wie ben ik?

Ik ben Noëlla, een overlever van 10 jaar narcistisch misbruik. Jaren waarin ik langzaam brak en mezelf volledig kwijtraakte. Maar stap voor stap heb ik mijn kracht hervonden. Vandaag sta ik sterker dan ooit, en dat gun ik jou ook.

Ik wil je helpen om weer heel te worden, om de pijn en manipulatie los te laten en écht opnieuw te beginnen.

In mijn RESTART traject leer ik je hoe je je ex emotioneel kan loslaten, hoe je weer grip krijgt op je leven, en hoe je hem laat zien dat de beste wraak geen haat is – maar gelukkig worden zonder hem.

Sta sterker op dan ooit en begin jouw herstel met RESTART.

Hier vind je meer info.

42 | Laat los: geen verwachtingen, geen teleurstelling

Hoe ga je om met narcisme?

De eerste stap naar genezing is durven erkennen waarmee je te maken hebt.

Dat je partner, familielid, collega of vriend niet zomaar te maken heeft met “een moeilijke jeugd”, een afwezige vader, een tirannieke moeder… 

Nee, de persoon in kwestie heeft een gedragsprobleem waar jij niets aan kan verhelpen, en het heet narcisme.

Daar moet je dan een aantal conclusie’s uit durven trekken:

  1. het gedrag en de persoon zullen nooit veranderen
  2. in hoeveel bochten jij je ook draait, hoeveel harder je je grenzen gaat trekken, het gaat niets veranderen aan de situatie

Dus je hebt een keuze te maken:

  1. vertrekken
  2. blijven en de consequenties aanvaarden

De consequenties die verbonden zijn aan in een relatie (in welke hoedanigheid dan ook) blijven met een narcistische persoon, zijn:

  1. het gedrag zal nooit veranderen
  2. je zal elke dag narcistisch misbruik blijven ervaren
  3. je zelfvertrouwen zal tot nul herleid worden
  4. je zal jezelf gaan haten omdat je je laf voelt
  5. je zal verteerd worden door schuldgevoelens omdat je denkt dat het allemaal jouw eigen schuld is, dat je het uitlokt
  6. je zal geen energie meer hebben
  7. je zal geen vreugde beleven aan je leven

Ik heb niet de gewoonte van zo hard te klinken, maar ik vind dat het tijd is dat je dit hoort.

Misschien heb je nu al weggeklikt omdat je er niet klaar voor bent, en dat begrijp ik.

Het is niet leuk om te horen dat het rotte gevoel dat je nu ervaart, nooit zal veranderen.

Maar het goede nieuws is: je kan ermee leren omgaan. Je kan jezelf leren beschermen.

Je zal je nooit gelukkig voelen, maar je kan leren overleven zonder elke dag de afgrond in geduwd te worden.

Hoe?

Heel eenvoudig: pas je verwachtingen aan.

Wat wil dat zeggen?

Je verwacht gewoon niet meer dat je bij hem empathie zal vinden, dat hij je zal steunen in moeilijke momenten, dat hij rekening met je zal houden, dat hij je geen pijn meer zal doen,dat hij je gelukkig zal maken, dat hij je nooit meer zal uitschelden, dat hij geen stemmingsschommelingen meer zal hebben, dat hij nooit meer dronken zal thuiskomen, dat hij je niet meer zal slaan…

In ‘t kort gaat dit zo in zijn werk: je weet dat je niets positiefs bij hem kan verwachten, dus als je iets positiefs nodig hebt (steun, een luisterend oor…), ga je dit eerst zoeken bij vriendinnen of vrienden, familie…

Als het geen onmiddellijk effect op hem heeft, deel je het gewoon daarna niet met hem.

Wat hij niet weet, kan hij niet tegen je gebruiken.

Bij mij liep dat niet zo goed af. Mijn 2 oudste kinderen hebben autisme en worstelen ook met een hoop psychische problemen – vooral veroorzaakt door 10 jaar in een toxische thuissituatie gezeten te hebben, om nog niet te spreken van de jaren daarvoor bij hun vader – en ik heb geprobeerd om dat zoveel mogelijk van mijn narcistische partner verborgen te houden omdat ik weet dat hij erover zou oordelen en vooral het zou gebruiken tegen hen.

Toen hij eens thuis was terwijl ik een gesprek had met een auti-begeleidster, stond hij te luistervinken en kreeg ik – en de kinderen – nadien de volle lading en heeft hij het herhaaldelijk tegen hen gebruikt in zijn scheldpartijen.

Als het wel effect op hem heeft, ga je het opnieuw best delen bij vrienden of familie zodat je gesterkt het nieuws met hem kan delen.

Wees dan zo kort mogelijk, deel alleen het hoogst noodzakelijke en bereid je voor op de gevolgen.

Die gevolgen zijn trouwens niet altijd zo eenduidig. Buiten het gebruiken van de informatie om je verwijten en verwensingen toe te gooien, zijn er ook vaak gevolgen die in eerste instantie niet met het nieuws of de gebeurtenis lijken verbonden te zijn.

Een voorbeeld.

8 jaar geleden maakte mijn moeder een vreselijke val die een ernstige hersenschudding als gevolg had. Ik ben na het nieuws onmiddellijk naar het ziekenhuis gesneld en vond mijn mama in een hartverscheurende scène. Ze lag te ijlen, had pijn en zag er zo verschrikkelijk kwetsbaar uit. Een beeld dat ik nooit meer zal vergeten. Ik was echt bang dat ze daar op dat moment ging sterven.

Je kan je voorstellen dat dit mij heel erg geraakt heeft en dat ik toen echt steun nodig had om zelf sterk genoeg te blijven en niets te laten merken aan haar of mijn vader. Niemand heeft iets aan een dochter die daar ook staat te panikeren.

Maar die dochter heeft ook steun nodig daarvoor. En logischerwijze gaat zij dit zoeken bij haar partner. Die altijd beweert dat hij er voor haar is, dat ze over alles met hem kan praten…

En ja, in de eerste momenten lijkt dat ook zo. Ik kreeg een knuffel, ik mocht eens tegen zijn schouder huilen… Maar dan leek het alsof het genoeg geweest was en dat hij verwachtte dat ik me ging herpakken en gewoon weer verder zou gaan met mijn leven.

Terwijl hij degene was die weken onder de voet was als er iemand hem respectloos behandeld had 🙄

En dan begonnen de meer subtiele dingen. Hij begon meer aandacht te eisen. Zo was ik een keer naar mijn therapeute (waarbij hij wel vermoedde dat het daar meestal over hem ging) en kreeg ik intussen sms-en dat ik onmiddellijk naar huis moest komen (hij zat toen midden in een depressie) voor onduidelijke redenen, maar ik kreeg in die tijd wel meer berichten dat hij een einde ging maken aan zijn leven en dergelijke, dus die berichten verontrustten me toch elke keer weer.

Bij mijn thuiskomst was hij dan nergens te bespeuren en had ik het vermoeden dat hij alweer op café zat. Hij bleek al van het begin van onze relatie een alcoholprobleem te hebben en elke keer als hij met iets “worstelde”, ging hij dat proberen te verdrinken in alcohol. Zonder succes natuurlijk.

‘s Nachts kwam hij zoals gebruikelijk dronken thuis en vond ik hem slapend op het toilet.

Meestal had ik dan medelijden met hem en probeerde ik hem zo goed en zo kwaad mogelijk in bed te krijgen zodat hij zijn roes kon uitslapen. Dat was ook niet zonder gevaar, want als hij wakker werd, kreeg ik meestal alweer de volle lading en mocht ik aanhoren hoe ik de schuld was van al zijn problemen.

Maar die nacht stond ik alleen maar naar hem te staren met tranen van ongeloof en pijn.

Ik had steun en begrip nodig, maar het enige dat ik kreeg was een extra kind dat aandacht eiste.

De meesten onder ons zullen het gevoel wel kennen, dat ze met een narcistische partner een extra kind in huis hebben dat aandacht eist en een woede-uitbarsting krijgt als die aandacht er niet snel genoeg aan gegeven wordt. 🙄

Het gevolg is dat je nog een last meer op je schouders krijgt, terwijl jij het juist nodig hebt dat iemand je helpt om jouw last te dragen.

Ik had toen nog verwachtingen. Hoop. Die elke keer de grond ingeslagen werd en mijn eigen zelfwaardegevoel nog lager deed zakken.

Ik zou willen dat iemand me toen geleerd had om die verwachtingen los te laten.

Het zou me een hoop ontgoocheling bespaard hebben.


Dus als jij nog veel hoop en verwachtingen hebt… laat het los.

Ik kan je daarbij helpen. In mijn RESTART traject besteden we daar uitgebreid aandacht aan.

Zodat jij niet verder hoeft te leven met nog veel ontgoochelingen.

Hier vind je meer info over mijn traject.


Wie ben ik?

Ik ben Noëlla. Ik overleefde 10 jaar narcistisch misbruik.

Ik kwam hier gebroken uit en wist niet meer wie ik was.

Ik heb mezelf heropgebouwd en voel me nu sterker dan ooit.

Dat wil ik ook voor jou.

En ik kan je ermee helpen.

In mijn RESTART traject leer je hoe je je ex kan leren loslaten en de ultieme wraak te nemen: gelukkig worden zonder hem.

Ik zou heel dankbaar zijn als ik jou hierin kon verwelkomen en samen met jou op pad gaan naar jouw genezing.


Hier vind je er meer informatie over.